Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankası Para Politikası Kurulu, politika faizi olan bir hafta vadeli repo ihale faiz oranını %37 seviyesinde sabit bırakırken gecelik borç verme faiz oranını %40, gecelik borçlanma faiz oranını ise %35,5 seviyesinde korudu.
Hatırlanacağı üzere TCMB ocak ayındaki toplantıda politika faizini %38 seviyesinden %37 seviyesine indirirken piyasa beklentilerinin altında kalan 100 baz puanlık bir adım atmıştı. Kasım ve aralık aylarında aylık enflasyonun %1’in altında gerçekleşmesi para politikasında alan yaratmış olsa da özellikle gıda fiyatlarının ilerleyen dönemde yüksek seyretme ihtimaline karşı Merkez Bankası daha ihtiyatlı bir indirime gitmişti. Nitekim yılın ilk iki ayında açıklanan enflasyon verilerinde gıda kaleminin yukarı yönlü katkısının belirginleştiği görülmüştü.
TCMB Başkanı Fatih Karahan ise 2026 yılının ilk Enflasyon Raporu sunumunda enflasyon görünümüne ilişkin aşırı kötümser olunmaması gerektiğini belirtirken mart ve nisan aylarında kasım ve aralık aylarına benzer şekilde daha olumlu bir enflasyon patikasının görülebileceğine işaret etmişti. Ancak son dönemde ABD-İsrail ve İran hattında artan jeopolitik gerilim enerji fiyatlarında belirgin bir yükselişe neden olurken bu gelişme enflasyon görünümü açısından yeni bir risk başlığı oluşturdu.
Karar metninde de jeopolitik gelişmeler nedeniyle küresel risk iştahında bozulma ve enerji fiyatlarında yükseliş gözlendiği vurgulanırken söz konusu unsurların enflasyon görünümü üzerinde oluşturabileceği riskleri sınırlamak amacıyla sıkı para politikasını destekleyici kararlar ve maliye politikasıyla eşgüdümlü tedbirlerin alındığı ifade edildi. Bu kapsamda akaryakıt fiyatlarında geçici olarak eşel mobil sisteminin devreye alınması maliye politikası ile koordinasyonun bir örneği olarak değerlendirilebilir.
Metinde önceki PPK kararına kıyasla öne çıkan değişiklik ise “son dönem gelişmelerin etkisiyle enflasyon görünümünde belirgin ve kalıcı bir bozulma olması durumunda para politikası duruşunun sıkılaştırılacağı” yönündeki ifadede bahsedilen kalıcılıktır. Bununla birlikte karar metninin genel tonunun belirgin biçimde şahinleşmediği, aksine önceki metne büyük ölçüde benzer bir çerçevenin korunduğu görülmektedir.
