TSKB Ekonomik Araştırmalar’ın Eylül 2026 sayısı, tek bir hisse ya da şirketten çok küresel ve yerel piyasalarda bekleyişin yarattığı yeni dengeye odaklanıyor. Ana ton temkinli ve nötr; anlatı, savaşın, tarifelerin ve para politikası kararlarının piyasalarda kalıcı bir belirsizlik yarattığını vurguluyor. Beklentilerin bir süredir umutla taşındığı, ancak artık riskin yalnızca petrol fiyatları değil, iş yapma biçimini değiştiren daha kalıcı bir dönüşüm olduğu görüşü öne çıkıyor.
İlk bölümde 3 Eylül TÜFE–ÜFE, 7 ya da 14 Eylül eğitim-öğretim dönemi başlangıcı, 10 Eylül TCMB Para Politikası Kurulu kararı, aynı gün Avrupa Merkez Bankası toplantısı ve 16 Eylül Fed toplantısı hatırlatılıyor. TCMB için beklenti “pas” olarak ifade edilirken, Avrupa Merkez Bankası tarafında sıkılaşma, Fed tarafında ise faiz artırımı beklentisi bulunmadığı belirtiliyor. Bu çerçevede asıl mesaj, piyasanın bekleyiş üzerinden teselli bulduğuna, fakat bazı risklerin geçici değil kalıcı hale geldiğine işaret ediyor.
Orta Vadeli Program bölümünde enflasyon tahminlerinin yıllar içinde yukarı yönlü, büyüme tahminlerinin ise yatay-aşağı yönlü bir seyir izlediği anlatılıyor. 2027 enflasyon görünümünü savaş kaynaklı belirsizliğin yanı sıra OVP sürecinin de etkileyebileceği söyleniyor ve maliye politikasının destek vermesi gereken tarafta kaldığı vurgulanıyor. F/K bölümünde Nasdaq-100 ve S&P 500’ün ileriye dönük F/K oranlarının çok yüksek olduğu, Japonya’nın ise “ne görüyorsan o” piyasası olduğu belirtiliyor. Brezilya, BIST Bankacılık ve Çin için “beklentiler iyi ama fiyatlama bunu karşılamıyor” yorumu yapılırken, BIST Bankacılıkta parasal gevşeme gelirse hareket görülebileceği ifade ediliyor.
Kalkınma Günlükleri bölümünde küresel sermaye akımlarında para olduğu, ancak asıl meselenin bu paranın nereye gittiği olduğu anlatılıyor. Bilanço daraltmanın etkisinin yeterince konuşulmadığı, mega teknoloji şirketlerinin sermaye talebinin havuzu daha da zorladığı ve kalkınma finansmanı kuruluşlarının bu ortamda daha önemli hale geldiği savunuluyor. Kömür finansmanının azaldığı ama petrol ve gazın sürdüğü, Çin, Japonya ve Güney Kore’nin kömür finansmanına devam ettiği aktarılıyor. Sonuçta ana çıkarım, para hâlâ var olsa da yönünün ve kullanımının daha sıkı takip edilmesi gerektiği; özellikle savaş, tarife gerilimleri ve enerji dönüşümü nedeniyle kalıcı bir yapısal değişim dönemine girildiği yönünde oluyor.
