Raporda ana mesaj, Avrupa Birliği’nin çelik ithalatına yönelik korumaları sıkılaştırarak yerli üreticileri ve istihdamı korumayı hedeflediği yönündedir. Yeni düzenleme 1 Temmuz’da yürürlüğe girecek ve küresel kapasite fazlasının yarattığı baskıyı azaltmayı amaçlayacaktır. AB’nin yaklaşımı, çelik sektöründe daha temiz ve yenilikçi üretim teknolojilerine yatırım yapılabilecek bir ortam oluşturma hedefiyle de desteklenmektedir. Bu nedenle metin, genel olarak AB çelik üreticileri açısından olumlu, ihracatçı ülkeler açısından ise sınırlayıcı bir çerçeve çizmektedir.
Finansal tarafta, yılın ilk dört aylık döneminde çelik ürünleri ihracatı miktar bazında %3,3 azalışla 4,8 milyon tona gerilemiştir. AB’nin çelik ithalatına yönelik koruma tedbirleri ve SKDM uygulamaları nedeniyle AB’ye ihracat miktar bazında %16,3, değer bazında ise %17,5 düşmüştür. Metin, bu gelişmelerin ülkemizin çelik ihracatı açısından kısıtlayıcı olduğunu açıkça belirtmektedir. Ayrıca, ihracatı düşük olan Kardemir’de majör etki beklenmediği, canlanan iç pazara yönelen Erdemir tarafında ise etkinin sınırlı olacağı değerlendirilmektedir.
Düzenlemeye göre AB’ye yılda 18,3 milyon ton çelik ürününün gümrüksüz ithal edilmesine izin verilecek ve kotanın yarısı tercihli ticaret anlaşması ortaklarına ayrılacaktır. Kota aşımında 26 farklı çelik ürün kategorisinde yüzde 50 gümrük vergisi uygulanacaktır. Yeni düzenleme ayrıca eritme ve döküm işleminin hangi ülkede yapıldığına ilişkin bilgiyi zorunlu kılarak tedarik zincirinde izlenebilirliği artıracaktır. Metinde hedef fiyat, tavsiye ya da F/K gibi bir değerleme bilgisi yer almamaktadır.
Rapordaki temel katalizör, AB’nin koruma önlemlerini sıkılaştırması ve bunun yerli üreticileri daha güçlü biçimde desteklemesidir. Risk tarafında ise bu kararın ihracat üzerinde baskı yaratması ve özellikle AB pazarına satış yapan üreticiler için sınırlayıcı olması öne çıkmaktadır. Kurum, çelik sektörünü stratejik öneme sahip bir alan olarak değerlendirirken, AB’nin bu adımıyla üretim, istihdam ve teknolojik dönüşümü aynı anda korumaya çalıştığını vurgulamaktadır. Sonuç olarak raporun en kritik çıkarımı, AB düzenlemesinin Avrupa çelik sektörü için koruyucu, Türkiye’nin çelik ihracatı için ise olumsuz ama şirket bazında farklı şiddetlerde etkili olacağıdır.
