Rapora göre Türkiye ekonomisi 2026 yılının 1. çeyreğinde mevsim ve takvim etkisinden arındırılmış GSYİH bazında önceki çeyreğe göre yüzde 0,1 artarken, geçen yılın aynı dönemine göre yüzde 2,5 büyüme gösterdi. Kurum, genel görünümü temkinli ama tamamen zayıf olmayan bir çerçevede değerlendiriyor ve özellikle hizmet tarafındaki canlılığın büyümeyi desteklediğini vurguluyor. İktisadi faaliyet kolları içinde Bilgi ve İletişim ile Diğer Hizmet faaliyetlerinin öne çıkması olumlu bir sinyal olarak sunuluyor. Buna karşılık Sanayi tarafındaki daralma, raporun ana kırılganlık alanı olarak öne çıkıyor.
Değerlendirmede, önceki çeyreklerde güçlü büyüme gösteren İnşaat’ın daha stabil bir görünüm aldığı, Tarım, Ormancılık ve Balıkçılık tarafında ise toparlanma eğilimi başladığı belirtiliyor. Kurum, savaşın etkilerinden nispeten az etkilenen Bilgi ve İletişim ile Hizmet sektörlerinde canlı görünümün sürdüğünü ifade ediyor. 2. çeyrekte bu iki faaliyet kolunda canlılığın devam etmesi beklenirken, Sanayi tarafındaki daralmanın bir miktar daha derinleşebileceği düşünülüyor. Bu nedenle raporun ana yatırım tezi, iç talep ve hizmetler destekli kısmi dayanıklılığa karşın sanayi ve dış etkenlerdeki baskının büyüme üzerinde risk oluşturduğu yönünde şekilleniyor.
Harcama yöntemiyle bakıldığında, yerleşik hane halklarının tüketimi yüzde 4,8, gayrisafi sabit sermaye oluşumu yüzde 3,0 ve devletin nihai tüketim harcamaları yüzde 2,1 arttı. Buna karşılık mal ve hizmet ithalatı yüzde 2,0, mal ve hizmet ihracatı ise yüzde 12,7 azaldı. Kurum, ihracattaki sert daralmayı savaşın etkileriyle ilişkilendiriyor ve sanayi faaliyet kolundaki zayıflığın bu tabloyu desteklediğini düşünüyor. Hane halkı tüketiminin ücret artışlarının desteğiyle canlı kaldığı, ancak 2. çeyrekte tüketimde zayıflama beklenildiği de raporda açıkça ifade ediliyor.
Gelir yöntemi tarafında iş gücü ödemelerinin payının yüzde 42,7’ye çıktığı, net işletme artığı/karma gelirin ise yüzde 35,8 düzeyinde kaldığı belirtiliyor. Kurum, ücret zamlarının etkisiyle iş gücü ödemelerinin payında yükseliş, buna karşılık net işletme artığının payında görece baskı göründüğünü aktarıyor. İlerleyen çeyreklerde bu iki kalemde yön değişimi bekleniyor. Genel sonuç olarak rapor, 1. çeyrek ortasından itibaren artan jeopolitik risklerin ve yükselen enflasyonun TCMB’nin faiz indirim döngüsü üzerinde baskı yarattığını, 2. çeyrekte özellikle Sanayi başta olmak üzere savaş etkilerinin daha yakından izleneceğini söylüyor. Risklerin yılın ilerleyen döneminde sakinleşmesi halinde yeniden toparlanma eğilimi oluşabileceği de raporun kritik çıkarımı olarak öne çıkıyor.
