Tofaş Otomobil Fab. için yayımlanan bu değerlendirmede analist, 2Ç26 sonuçlarını genel olarak nötr bir çerçevede ele alıyor ve hisse için “Endekse Paralel Getiri” görüşü veriyor. Hedef fiyat 409,92 TL, mevcut fiyat 271,75 TL ve buna göre potansiyel getiri %50,84 olarak belirtiliyor. Ana mesaj, üretim ve ihracat hacimlerindeki toparlanmaya rağmen marjların ikinci çeyrekte zayıf kaldığı yönünde.
Net satışlar 2. çeyrekte geçen yılın aynı çeyreğine göre %11,03 artarak 105.619 milyon TL’ye, ilk 6 ayda ise %60,89 artarak 213.144 milyon TL’ye ulaştı. FAVÖK 2. çeyrekte %34,13 azalarak 2.106 milyon TL’ye gerilerken, ilk 6 ayda %15,75 artışla 4.833 milyon TL oldu. FAVÖK marjı 2. çeyrekte %2,0’ye düşerken, ilk 6 ayda %2,3 seviyesinde gerçekleşti. Net kâr ise 2. çeyrekte %33,68 artışla 3092,35 milyon TL’ye, ilk 6 ayda %197,20 artışla 6.291 milyon TL’ye yükseldi.
Analist, toplam satış hacminin yıllık %19 artarak yaklaşık 99 bin adede ulaşmasını ve üretimin yıllık %24, çeyreklik %11 artmasını operasyonel normalleşmenin sürdüğüne işaret eden olumlu gelişmeler olarak yorumluyor. Buna karşın, hacim artışının temel operasyonel kârlılığa aynı ölçüde yansımadığı ve bunun fiyatlama baskısı, ithal araç ağırlıklı ürün karması, entegrasyon kaynaklı marj sulanması ile yurtiçi pazardaki yüksek rekabetten kaynaklandığı vurgulanıyor. Yönetim toplam yurtiçi hafif araç pazarı beklentisini 1,2-1,3 milyon adet seviyesinde korurken, Tofaş’ın yurtiçi perakende satış hedefini 320-350 bin adetten 300-320 bin adede indirdi. Buna karşılık ihracat beklentisi 70-80 bin adetten 75-85 bin adede yükseltildi ve üretim beklentisi 145-155 bin adet seviyesinde korundu.
Raporda öne çıkan katalizörler arasında K9 yatırımı için sağlanan uzun vadeli ECA finansmanı ve ikinci yarıda stokların kademeli normalleşmesi yer alıyor. Net borçta görülen artışın işletme sermayesi ihtiyacı ve yatırım harcamalarından kaynaklandığı belirtilirken, stokların teslimat ve faturalama ile çözülmesinin mümkün olduğu ifade ediliyor. Buna karşın, normalleşme hızının yurtiçi ve ihracat satışlarının güçlü seyrini korumasına bağlı olması ve artan kaldıraç üzerindeki baskının sınırlı kalması için operasyonel nakit üretiminin iyileşmesi gerektiği temel risk olarak öne çıkarılıyor. Analistin sonuç kısmı, ikinci çeyreğin hacim tarafında iyileşme gösterse de marj toparlanmasının kalıcılaşmadığını ve yatırımcı açısından en kritik noktanın bu dengenin yılın geri kalanında nasıl seyredeceği olduğunu ortaya koyuyor.
