Migros, 2Ç26 döneminde 699 milyon TL’lik zarar açıkladı ve piyasa beklentisi olan 407 milyon TL’lik net kârın aksine negatif sonuç verdi. Şirketin son 5 çeyreklik dönemde ilk kez faaliyet zararı kaydetmesi, ana yatırım tezinde operasyonel baskının belirginleştiğini gösterdi. Buna karşın 2Ç26’da net satış geliri 124,4 milyar TL’ye yükseldi ve bir önceki çeyreğe göre %6, bir önceki yılın aynı dönemine göre %3 artış gösterdi. Şirketin 2026 yılı için %5-%7 büyüme hedefini korumasına rağmen mevcut trendler satış büyümesinin hedef aralığının alt bandına yakın gerçekleşebileceğine işaret etti.
Satış büyümesi, genişleyen operasyonel ağ ve online kanallardaki artışla desteklendi. 2026 yılının ilk yarısında 115 yeni mağaza açılışı yapılarak toplam mağaza sayısı 3.830’a, toplam satış alanı ise 2.100.719 m2’ye ulaştı. Online kanalların toplam gelir içindeki payı %23,1 seviyesine çıktı ve gelir kompozisyonundaki en güçlü hacimsel destek bu kanallardan geldi. Şirketin maliyet tarafında ise satışların maliyeti 96,19 milyar TL, faaliyet giderleri 28,78 milyar TL seviyesinde gerçekleşti.
Kârlılığı baskılayan ana unsur, giderlerin artış hızının net satış gelirinin üzerinde kalması oldu. Yoğun promosyonlar ve dağıtım merkezlerindeki personelin kadroya geçirilmesi operasyonel giderleri yükseltti; toplam personel giderleri 28,09 milyar TL’ye, toplam faaliyet giderleri ise 56,06 milyar TL’ye çıktı. Bu baskıyla FAVÖK marjı %4,3’e gerilerken EFK marjı -%4,7 ve net kâr marjı -%0,6 oldu. Son 5 çeyreklik dönemde ilk kez zarar açıklanması, şirketin marj yapısındaki zayıflamanın kısa vadede sürdüğüne işaret etti.
Genel görünüm negatif olarak değerlendirildiği için kısa vadeli ana risk, operasyonel giderlerin satış artışını aşmaya devam etmesi ve kârlılığın baskı altında kalmasıdır. Buna karşılık mağaza ağının genişlemesi, online kanalların büyümesi ve satış alanındaki artış önemli katalizörler olarak öne çıktı. Kurumun değerlendirmesinde odak nokta, büyümenin sürmesine rağmen kârlılık tarafındaki bozulmanın yatırım tezini zayıflatması oldu. En kritik çıkarım, satış hacmindeki artışa karşın maliyet kontrolü sağlanmadıkça net kârlılığın toparlanmasının zor görünmesidir.
